به کدامین گنه به زندان رفت

images (10)

یاموسی بن جعفر

علم و اخلاق آسمانی, ایمان, تقوا, پاکی, صبر و… اینها گناهان نابخشودنی مردی از خاندان پیامبر (ص) بود.

چه گناهی بالاتر از این که مردی با امواج دانش خود کاخی که خلیفه بر جهل مردم بنا نموده ویران کند.
مردم مدینه ((انک لعلی خلق عظیم)) را در لبخند پیامبرگونه موسی بن جعفر(ع) می بینند.
در نگاهش ((و الکاظمین الغیظ)) موج می زند.
آرامش قدمهایش توفان به پا میکند در دلها, بالاتر از این مگر گناهی هست؟
اینگونه اگر باشد، مردم خواهند گفت: ((رسول خدا (ص) در مسجد است، هارون الرشید بر منبر چه می کند؟))
زندان دیگر بی فایده است.
باید نباشد این مرد تا خواب آشفته نبیند خلیفه.
چاره ای نیست باید خرما بیاورند برای آقا تا میل کنند…
صبح فردا ندا می دهند: هر کس می خواهد موسی بن جعفر را برای آخرین بار ببیند بیاید. بغداد پر می شود از ناله و شیون. همان ها که زهر داده اند به امام(ع) حالا آمده اند تا با عزت و احترام به خاکش بسپارند. کفنی قیمتی تحفه آورده اند برای امام. تمام قرآن بر آن نقش بسته. یک گوشه اش نوشته است: ((قُلْ لَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَىٰ))

موسای طور غربتم و خسته، بی عصا
مجروح عشق هستم و محکوم بی خطا
افتاده ام به گوشه زندان بی کسی
در حسرتم به دیدن یک بار آشنا
در قعر تیرگی نفسم بند آمده
از دود شعله ی ستم و قحطی هوا
در سجده بسکه پیکر من آب رفته است
انگار روی خاک فتاده است یک عبا

نوشته شده توسط حاجی علی رامیز. در دسته آخرین مطالب, شهدا, فرهنگی تبلیغی

انتشار یافته در حمل ۲۲, ۱۳۹۷ با بدون دیدگاه

بدون دیدگاه

در حال حاظر دیدگاهی وجود ندارد به کدامین گنه به زندان رفت. شاید شما مایل به افزودن یکی از نظرات شخصی خودتان؟

دیدگاهتان را بنویسید


+ دو = 3